SewBel

De zomer loopt al op zijn einde, maar ik maakte afgelopen week nog 2 eenvoudige rokjes: eentje voor Marthe en, omdat het zo vlot ging en ze er zo content mee was, daarna ook eentje voor Lenah. Dit is het op één na (zie hier ) meest eenvoudige rokje dat je kan maken: het plooirokje zonder patroon van MieFlavie. Het rokje van Lenah knipte ik iets korter (26 cm, dat van Marthe is 28 cm), de plooitjes maakte ik iets breder (3 cm breed, om de 5 cm) dan bij dat van Marthe (2 cm breed en om de 5 cm ook), en ik gebruikte geen boordlint onderaan maar stikte gewoon een naad. Een beetje variatie mag wel als ik 2 gelijke kledingstukken maak. De stofjes zijn heel lichte katoenen stofjes die ik eens kocht op de markt, evenals de lendenband in bijpassende tricot (roze bij Marthe; oranje bij Lenah).   Mooi he met die witte bolero's en broekjes... (al zijn Marthe haar knieën niet meer zo wit ;-))   

Onlangs ruimde mijn mama kleren van vroeger op, en werd er een verdeling georganiseerd onder haar dochters. De zaken die ik uitkoos werden meestal door mama zelf genaaid voor een of meerdere van haar kinderen, en zijn op die manier heel waardevol. Stuk voor stuk unieke realisaties, die ofwel in afgewerkte en bruikbare staat, rechtstreeks tot doel kunnen zijn voor een van mijn kindjes of mezelf, ofwel mits enige aanpassing kunnen omgetoverd worden tot iets moois. Tevens zijn er kledingstukken bij die ik kan beschouwen als een (groot) stuk stof, waaruit dus iets volledig nieuws kan genaaid worden. Vele projecten of projectjes heb ik al in mijn hoofd. Hieronder lijst ik er 10 op, om zo een doel te hebben met die vele waardevolle stukjes of stukken kledij van vroeger: 1. Een prachtig kleedje, door mama genaaid voor één van de bruidsmeisjes op mama en papa's huwelijk. Mits inleggen van de zoom kan dit kleedje perfect gedragen worden door Marthe.     2. Een tweede kleed...

De parklegger, of box- of speelkleed, waar Marthe & Lenah als baby in hun park op lagen, was aan vernieuwing toe voor ons derde kindje. Deze was nl. eerder klein, net niet groot genoeg eigenlijk om hem goed onder het parkkussen te kunnen steken zodat hij stevig blijft liggen. Gevolg: voor Tobias heb ik een nieuwe grote parklegger gemaakt! De gebruikte stofjes komen van deze online stoffenwinkel . Het berenstofje kwam hiervoor perfect in aanmerking vond ik. Als achtergrond gebruikte ik gele popeline stof. Aan het berenstofje werd eerst een laag wattine gedriegd, waarna enkele vertikale en horizontale stiklijnen aangebracht werden over het berenstofje en de wattine heen. Daarna de beide stoffen met de goede kanten op elkaar gestikt, hoekjes & kanten wat bijgeknipt, gekeerd en het keergat gedicht.   En zie Tobias eens genieten, op zijn nieuwe parklegger die niet meer verschuift ;-)    

Het eerste kledingstuk dat ik sinds de geboorte van Tobias maakte: een kort broekje voor hem. Zo van die korte babybroekjes, die niet te wijd zijn ofwel aan het middel, ofwel aan de beentjes onderaan, dat vind ik heel moeilijk in de winkels. Vandaar dat ik er eentje maakte, uit rode tricot, met blauwe stikking. Het patroontje komt uit Ottobre-2011/3. Het patroon is groot genoeg om zonder naad te knippen uit de stof, toch voor dit dat ik gebruikte, nl. maatje 62. Een beetje speciale "final touch" met de knoopjes, maar dat is momenteel in de mode ;-) (denk ik toch).

Naast de zelfgemaakte doopsuikerzakjes en de kartonnen doosjes, hadden we ook nog iets nodig voor op het werk van mama en papa, de school van Marthe en de crèche van Lenah. Daarvoor hadden we een groter iets voor ogen, waarin een mengeling van suikerbonen kon gedaan worden om ergens te zetten. Ik had nog wat stofjes met hartjes over, dus maakte ik iets grotere mandjes volgens de werkwijze van Nicollie . Het zijn dus Nicollie's mandjes, die ik iets groter maakte nl. 20 op 18 cm. Ik maakte zo nog 9 mandjes in mijn allerlaatste weken zwangerschap! Voor een nog mooier effect plooiden we de bovenrand een cm om:     We namen ook 2 mandjes mee naar het moederhuis, eentje met snoepzakjes in voor de kindjes, en eentje met suikerbonen in voor de grote mensen ;-)

De doopsuiker voor Tobias maakte ik deels zelf. Reeds lang had ik het idee om iets te doen met hartjes, in de kleuren rood en blauw. Ik had op www.onlinestoffen.nl diverse stofjes met hart-prints gezien, en vond dat daar iets in zat. Ik kocht kleine lapjes van diverse soorten stofjes (met rode en blauwe hartjes, of witte harten, in verschillende groottes). We kozen voor zelfgenaaide kleine zakjes, met bovenaan een tunneltje om een lintje of koordje door te steken. Het model/ontwerp is op basis van Elisanna (of zie ook Verrassingszakjes op mijn blog), met veel kleinere afmetingen dus.     Het maken van de zakjes was geen lachertje: een 6-tal zakjes maken vroeg ongeveer een dik uur werk. Maar beetje bij beetje lukte het mij om verschillende combinaties van stofjes telkens per 2 te combineren tot ik een 50-tal zakjes had.      Gecombineerd met de kartonnen doosjes (van Ava), ook in rood en blauw, mag Tobias zijn doopsuiker er ...

Het is een tijdje stil geweest op mijn blog... De reden hiervoor is dat ons derde kindje, Tobias, in die tijd geboren is! Ondertussen is hij al bijna 1 maand, wat vliegt de tijd toch snel! Niet dat ik in de laatste weken van de zwangerschap niet meer genaaid heb. Ik maakte nog wat kleine dingen voor de meisjes zoals een tafelkleedje om te spelen, korte broekjes, en had vooral ook mijn bezigheid met de doopsuiker (meer hierover later). Tijdens mijn laatste weken zwangerschap maakte ik ook dit dekentje voor Tobias. Het zat al heel lang in mijn hoofd om voor ons derde kindje zo'n zacht mooi dekentje te maken, vooral bedoeld om te gebruiken tijdens het geven van borstvoeding, maar ook voor in bvb. de maxi-cosi of het park. Ik was vastbesloten het dekentje klaar te hebben om te kunnen meenemen naar het moederhuis, waar ik het ook effectief gebruikte! Ik liet mij inspireren door Jora & Lisa , en dus eigenlijk door Emma & Mona. Ik wou er een echt jonge...